Ætli ég verði ekki að segja frá því að þegar ég fór á fyrsta djammið mitt sem starfsmaður menntastofnunar.
Ég byrjaði á að mæta niður á höfn (þá sem bærinn er nefndur eftir) og var fær í flestan sjó. Þar var stokkið um borð í einhvern dallinn sem sigldi með oss út á opið haf og henti okkur út í ós, en þar var farið í land. Þar settu lærðir íþróttakennarar upp blaknet og stjórnuðu leik sem fólst í því að kasta bolta yfir netið eða grípa. og ef svo skildi að maður dytti út var refsingin að fara á "barinn" sem var bjór og skot í plastglösum ofan i sandinum. Þar gerði ég stæstu mistökin, ég ætla víst seint að læra að tópas er EKKI vinur minn og sýndi hann það og sannaði seinna um kvöldið.
Að lokum vorum við komin aftur í dallinn og í land. Nánar tiltekið í pakkhúsið við höfnina og þar fengum við að gæða okkur á dýrindis mat. Eftir matinn sagði tópasinn loks til sín og ég var ekki sátt við hann svo ég skilaði honum í postulínið. þegar ég var svo búin að jafna mig á því fór ég í drykkjuleik við stuðningsfulltrúa, fimleikakennara, íþróttakennara, sundkennara og kennara 8. bekkjar og umsjónakennara 4. bekkjar. nokkuð gott? Loks var haldið í partý í "kennarablokkinni".
þar komst ég að því að skelfirinn á efri hæðinni sem allir voru að læðupúkast fyrir var engin önnur en hún Árí sem margir mosfellingar kunnu að þekkja úr enskukennslu í gaggó mos. Ég álpaðist upp til hennar (frekar hífuð
ég kom til baka með boð í mat og skipun um að fara að leita mér að manni. Hvorugt hefur átt sér stað!
í partýinu var boðið upp á ýmsar afþreyingar og eftir að skólastjóri unglingastigsins og dóttir hans höfðu sungið Imagine með John Lennon í singstar tókum ég og umsjónakennari 7. bekkjar léttan Tinu Turner dúett. þegar þangað er komið var kominn tími til að mæta á ball á Víkinni. þar var tjúttað í dágóðan tíma, en að lokum ákvað ég að halda heim á leið því að ég átti eftir að laga til daginn eftir áður en einhver kæmi að skoða íbúðina sem ég leigi, því hún er til sölu.
Laugardagurinn ógurlegi! Ég vaknaði við það að kisa var mætt heim úr pössun, hún nennti víst ekki að bíða eftir að ég sótti hana og var fyrir utan útidyrnar. Það sem ég taldi vera þynnku var í raun FLENSA! ég var í 1 og hálfan tíma að laga til, en hefði ég verið við fulla heilsu hefði það tekið korter.
Af flensunni er það að segja að hún keyrði mig nærri í geðveiki þar sem ég var sjónvarps og útvarpslaus. Eftir að hafa slegið út rafmagnið í öllu húsinu (þríbýli) á sunnudeginum við að reyna að laga útvarpið, náði ég sjónvarpinu inn. ég grét af gleði!
Af öðrum málum er þetta helst að frétta.
Ég er orðin alein hérna, Kisa er flutt aftur í mosó. við komumst að þeirri sameiginlegu niðurstöðu að þrátt fyrir allan þann stuðning sem hún hefur sýnt mér er það óréttlátt af mér að hafa hana eina heima í 8 tíma á dag. og svo hjálpar ekki þegar nágranni ólafíu kíktí yfir um daginn og hótaði að skjóta hundinn minn. (hún skeit víst nokkrum sinnum í garðinn hans)
verst var að 6 barn varð vitni að þessu. Ég hef séð það út að ég er flutt í ríki byssunnar því hér hanga gæsir á snúrum og þakendum um allan bæ eins og jólaskraut í desember.
Ég er líka að leita mér að öðrum híbýlum þar sem mér líður eins og ég búi í helli, það bergmálar. 86 fermetrar eru fullmikið fyrir minn smekk og mitt innbú.
Svansý og Jóhanna koma í heimsókn til mín næstu helgi og hugsanlega Maríanna og Atli líka...vill einhver passa fyrir þau?
gefðu nú sjálfri/um þér klapp á bakið fyrir að hafa lokið við lesturinn á þessari endalausu færslu.....
Við hittumst heil (smell)